سیاسی

سمن‌ها گل سرسبد فعالیت‌های مردمی در کشور/ به نامِ سمن‌ها، به کام دیگران

پنل اس ام اس هیرو

علاوه بر این حسین کنعانی مقدم هم با تاکید بر اینکه این سازمان ها بعد از انقلاب فعالیت بیشتری در کشور داشتند، صلیب سرخ و  هلال احمر را به عنوان دو مثال واقعی در این زمینه معرفی کرده است.

 

اما با توجه به این مثال‌ها آیا به فعالیت این سازمان‌ها در کشور آنطور که باید و شاید توجه شده است؟

به نام سمن ها، به کام دیگران 

احمد شریف فعال سیاسی اصلاح طلب درباره علت کمرنگ شدن فعالیت این سازمان‌ها در کشور به موضوع اخذ مجوز در کشور اشاره کرده و گفته است که  ما در دوره دولت اصلاحات شاهد ایجاد NGOهای بسیار زیادی بودیم، اما به سبب اخذ مجوز محدود و صرفا یکسری نهادهای کاغذی شدند.

 

 با این حال اما حسین نقوی حسینی با تاکید بر اینکه NGO و یا سازمان های مردم نهاد در کشور ما دوره ای بسیار فعال بودند گفته است که چون سازمان های مردم نهاد در جامعه موثر واقع می‌شوند مورد طمع جریانات سیاسی هم قرار می‌گیرند و جریانات سیاسی به سمت آنها می‌روند تا از این ظرفیت برای دست یابی به مطامع خود استفاده کنند؛ از همین رو نیز بسیاری از اینها با اهداف به ظاهر محیط زیستی تشکیل می‌شوند، ولی با ماهیت سیاسی ادامه حیات می‌دهند؛ درسال‌های اخیر هم جریانات سیاسی وجود داشتند که در انتخابات ها برای مقاصد سیاسی خود از این سازمان های مردم نهاد استفاده می‌کردند.

موضوعی که محمد کاظم انبارلویی هم به نحو دیگری به آن اشاره کرده و گفته است که بعضا شاهد بودیم که در پوشش سازمان های مردم نهاد و NGOها شبکه های جاسوسی دشمن نفوذ می‌کرده و از اینها به عنوان نوعی پوشش برای اهداف خائنانه خود استفاده می‌کردند.

سمن‌ها گل سرسبد فعالیت‌های مردمی در کشور/ به کامِ سمن‌ها، به کام دیگران

موضوعی که البته کنعانی مقدم هم بر آن صحه گذاشت و  گفت که عمدتا مشارکت مردم بالاترین عامل بقای این سازمان‌هاست و اگر بنا باشد که مردم در این سازمان ها حضور پیدا کنند و بعد اقداماتی خلاف عرف انجام دهند و اعضا مجبور به پرداخت هزینه آن باشند قاعدتا جذابیتی نخواهد داشت و از همین رو نیز مردم چندان رغبتی به فعالیت در این سازمان ها ندارند.

البته کارشناسان سیاسی با اشاره به این موارد راه حل هایی را هم پیشنهاد کردند، برای مثال کنعانی مقدم گفته که در ابتدا باید اهلیت افرادی که قرار است مجوز بگیرند ثابت شود و از نظر فعالیت‌ها کنترل شده و ارتباط‌شان با سازمان‌های بین المللی هم به طور کامل روشن شود. عمدتا NGOها در سازمان ملل دارای کرسی‌هایی هستند که نظارتی محسوب شده و از اهمیت خاصی برخوردار هستند. اگر فرضا سازمان ملل بخواهد در زمینه ایران تصمیمی را بگیرد رجوع می‌کند به NGOهایی که در این زمینه کرسی‌های نظارتی دارند و عمدتا اینها مجموعه‌هایی هستند که دارای مواضع مخالف جمهوری اسلامی هستند.

انبارلویی هم تاکید کرد که در این زمینه باید نهادهای امنیتی هوشیار باشند و نگذارند که دشمن از این طریق و با این پوشش وارد شود؛ برای مثال معمولا سفارتخانه ها به بهانه کمک های فرهنگی از این اقدامات انجام می‌دهند که بستگی به هوشمندی دستگاه امنیتی کشور دارد.

در پایان باید گفت که به نظر می‌رسد NGOها یا همان سازمان‌های مردم نهاد به منزله یک چاقوی دولبه فعالیت می‌کنند که هم می‌توانند ظرفیت خوبی برای حل مشکلات امروز کشور باشند و هم اگر رسیدگی خوبی به آنها نشود می‌توانند ابزار رسیدن دشمن به اهداف سودجویانه خود شوند.

فاطمه تورانلو

انتهای پیام/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا