سیاسی

مهرعلیزاده: ایران می‌تواند در قطعه سازی خودرو به هاب منطقه تبدیل شود

پنل اس ام اس هیرو

به گزارش خبرنگار احزاب و تشکل‌های گروه سیاسی باشگاه آلانه، محسن مهرعلیزاده نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری درباره برنامه‌های خود در حوزه رونق صنعت خودرو اظهار کرد: صنعت خودرو قدمتی حداقل ۶۰ ساله در کشور ما دارد که به خاطر دارم آن زمان هنوز هیوندای و دوو وجود نداشتند.

وی ادامه داد: در مسیر کارهایم با مهندسان و مدیران فعلی این شرکت‌ها که صحبت می‌کردم، می‌گفتند که زمانی به عنوان کارآموز به ایران خودرو آمده بودند و هنگامی که سالن‌های ایران خودرو را می‌دیدند، در مورد احتمال ورود این نوع شبکه به کره می‌اندیشیدند. به همین دلیل، ایران از منظر صنعت خودروسازی، کشور پیشرفته‌ای است و بیش از ۵۰۰ هزار نفر در صنعت خودرو مشغول به کار هستند که بایستی این افراد را در این صنعت فعال نگه داریم.

وی افزود: به واردات انحصاری خودرو معتقد نبوده و در مورد انحصار خودروسازی در داخل نیز موافق نیستم. در دنیا اصطلاح «تعرفه گمرکی» وجود دارد که ابزاری برای کنترل بازار، به نحوی که کیفیت محصول بالا رفته، استاندار‌ها رعایت شده، بهره‌وری در کارخانه‌ها بالا رفته، قیمت‌های تمام شده‌ها پایین بیاید و از تمام این‌ها مهمم‌تر، به وجود آمدن بازار رقابتی برای خودرو است که ایران بایستی برای بازار خودرو این کار را انجام دهد. به این معنا که تلاش کنیم به هر نحو ممکن مانند تغییر در مالکیت خودروسازی‌ها و تغییر در مدیریت‌ها. باید رقابتی شدن این عرصه را ممکن سازیم.

این نامزد سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری تصریح کرد: قطعه‌سازی از خودروسازی مهم‌تر بوده و خوشبختانه توان خودروسازی کشور ما بسیار بالاست. قطعا استان خراسان در قطعه‌سازی بسیار خوب عمل کرده است. در اطراف تهران، اشتهارد، تبریز و قزوین نیز قطعه‌سازی رشد کرده است.

وی ادامه داد: در استان خراسان به من پیشنهاد شد که منطقه آزاد سرخس را به عنوان مرکز بین‌المللی توزیع قطعات یدکی داشته باشیم. اگر منطقه‌ای را به عنوان هاب در نظر بگیریم، می‌توانیم قطعه‌فروشی را در منطقه باب کرده و در جهت تامین این بازار می‌توانیم قطعه‌سازی را رواج دهیم.

معاون رئیس جمهور در دولت اصلاحات در پایان خاطرنشان کرد: اقتصاد صنعت خودروسازی، اقتصاد قابل تکیه‌ای است که می‌بایست از بعد کیفیت به آن رسیدگی کنیم تا به مشتری نیز اجحاف نشود. به این معنا که کیفیت حتما پایش، قیمت تمام شده کنترل، بهره‌وری بالا رود و از سوی دیگر، توزیع به نحوی باشد که خودرو از کالای بورسی بودن درآوریم تا برخی از قدرت تخریب نقدینگی به سمت خودرو نرود که تولید را تحت تاثیر مسائل ثانوی توزیع و دلال قرار دهد.

انتهای پیام/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا