ورزشی

شاکی بزرگ هفته؛ فن مهمی که رحمان آموخت (عکس)

به گزارش آلانه؛ رحمان رضایی پس از درخشش در تیم ملی و ترانسفر شدن به سری آ ایتالیا، جایی که تا کنون هیچ بازیکن ایرانی دیگر در آن بازی نکرده بود، به چهره ای خاص در فوتبال ایران تبدیل شد. او شش فصل در سطح اول فوتبال ایتالیا که خود صاحب بهترین مدافعان در کلاس جهانی است، حضوری مداوم داشت و توانست تابوی ترانسفر مدافعان وسط در این را هم بشکند. رحمان یکی از معدود بازیکنانی بود که پیش از رسیدن به این افتخارات و به دست آوردن جایگاهی ثابت در تیم ملی، عضو یکی از دو تیم بزرگ پایتخت نبود. او با 85 بازی ملی، در سال 2007 از تیم ملی خداحافظی کرد و پس از حضور در تیم های پرسپولیس، الاهلی، شاهین و پیکان کفش هایش را آویخت.

 

 

 

 

با توجه به محیط حرفه ای که رحمان در دوران بازی آن را به مدت هفت سال تجربه کرد (شش سال سری آ و یک سال سری بی) و سابقه حضوری ثابت با تیم ملی در تورنمنت های بزرگی چون جام جهانی و جام ملت های آسیا، این مدافع به بازیکنی خاص در فوتبال ایران تبدیل شد چرا که تا پیش از آن چنین چیزی در فوتبال ایران کمتر اتفاق افتاده بود. رحمان هیچ گاه در تیم ملی کاپیتان نشد و فقط یک سال در پرسپولیس تهران بازی کرد اما تقریبا همه فوتبالی ها او را از نظر بازی قبول دارند. او به خوبی از فوتبال ایتالیا، هر آن چه را که باید برای یک مدافع خوب شدن داشت را فرا گرفته بود و آموخته های فنی و تجربه بالایش باعث شد تا خیلی زود همه او را به عنوان یک سرمربی در فوتبال ایران بپذیرند.

 

شروع عجیب ذوب آهن با هدایت رحمان رضایی آن چیزی نبود که هیچکس تصورش را می کرد. خود رحمان هم تصور نمی کرد چنین فشاری را در همان آغاز راه مربیگری در لیگ برتر متحمل شود. تیم او شرایط بسیار ویژه ای دارد. ذوب آهن تا کنون بردی در لیگ بیستم نداشته و سه مساوی و دو باخت حاصل کار این تیم تا پایان هفته پنجم است. این نتایج اما در شرایطی رقم خورده که نمی توان همه تقصیرها را به گردن سرمربی جوان ذوبی ها انداخت. اشتباهات داوری سریالی و تاثیر گذار در بازی های ذوب آهن از آغاز فصل تا کنون باعث شده تا رحمان رضایی که کمتر دیده بودیم با صدای بلند صحبت کند برافروخته شده و به این و آن بتازد. اوج کار در هفته  پنجم بود. تیم رحمان در شرایطی روز یکشنبه به مصاف شهرخودرو رفت که 18 بازیکن این تیم تست کرونایشان مثبت اعلام شده بود.

 

 

 

 

در حالی که گمانه زنی های زیادی در خصوص لغو دیدار ذوب آهن و شهر خودرو وجود داشت، قوانین موجود مانع از این کار شد؛ قوانینی که طبق آن داشتن 11 بعلاوه 5 بازی، مجوز بازی تیم هاست. به این ترتیب رحمان رضایی با چالشی بزرگ در همین آغاز دوران مربیگری در لیگ برتر مواجه شد، چالشی که فنی نبود تا فنی حل شود و با توجه به اتفاقاتی که اخیرا رخ داده بود، آتش خشم ذوبی ها را بیش از پیش روشن کرده بود. آنها اعتقاد داشتند که در حق تیم شان اجحاف شده و بایستی بازی شان با شهرخودرو لغو می شد. رضایی در پایان بازی صحبت های جالبی انجام داد، صحبت هایی که پیش از این زیاد از او سراغ نداشتیم. او در بخشی از صحبت هایش اظهار داشت:

 

حاضرم با همه این افراد بنشینم صحبت کنم تا ببینیم این افراد از فوتبال چه چیزی می فهمند که این قوانین را وضع کرده اند. این قانون برای من خیلی جالب است. اینها چه می دانند تمرین و اردو چیست؟ اینها هیچ آشنایی با در کنار هم بودن و برگزاری جلسات بازیکنان در کنار هم ندارند. باید آدم های فوتبالی این قوانین را وضع کنند. اینها نمی دانند زمانی که مربی با 20 بازیکن کار می کند، حتی اگر 35 بازیکن هم داشته باشد، نمی تواند با 15 بازیکن دیگر در این شرایطی که ما داشتیم کار کند.

 

 

 

 

رحمان در شرایطی این صحبت ها را انجام داد که در طول نود دقیقه بازی با شهرخودرو با وجود نیاز تیمش به تعویض، ابزار لازم را برای اجرایی کردن این کار در اختیار نداشت. در سمت مقابل اما تیم او در حالی از شهرخودرو در خانه دو گل دریافت کرد که تیم حریف پنج تعویض در جریان بازی انجام داد.

 

به هر ترتیب، رحمان رضایی که با توجه به آموخته های ارزشمندش در دوران طلایی حضورش در ایتالیا، در مسیر مربیگری قرار گرفته بود با اتفاقات این چند وقت اخیر به ویژه هفته پنجم لیگ برتر، فنی را آموخت که بی شک در سال های آتی بیشتر به دردش خواهد خورد؛ فنی که آموختن آن در آغاز راه کمی زود بود اما رحمان در معرض آن قرار گرفت تا به شاکی شماره یک هفته پنجم لیگ برتر تبدیل شود. به این ترتیب و با آموختن فن یاد شده، رحمان رضایی می تواند کم کم خود را بیشتر با شرایط موجود در فوتبال ایران وفق دهد. شاید هنوز برای رحمان قابل قبول نباشد که قوانین شاید منطقی نباشد یا رقم خوردن اشتباهات داوری به صورت سریالی یک فاجعه نباشد اما آن چه که در این مدت تجربه کرد آرام آرام خواهد آموخت که برای کار کردن در فوتبال ایران نباید زیاد اعصابش را برای اتفاقات این چنینی خرد کند!

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا