سیاسی

فرهنگی: نمی‌دانم قالیباف برای ۱۴۰۰ برنامه‌ای دارد یا نه / رئیس مجلس چند بار پیگیری کرده است که کسی از مجلس عضو ستاد کرونا باشد

پنل اس ام اس هیرو

به گزارش حوزه مجلسگروه سیاسیباشگاه آلانه، مهمان ارجمند این هفته برنامه دستخط نماینده ۵ دوره مجلس شورای اسلامی است یعنی با احتساب مجلس یازدهم حدود ١٧ سال است که در مجلس است و بیشتر دوره های مجلس در هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی بوده است. متولد ١٣۴٠ در تبریز در یک خانواده مذهبی با پدری روحانی.

دارای سابقه ای طولانی در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از بدو تاسیس تا بعد از زمان جنگ است. کسی که به نظرم می تواند گفتنی های فراوانی به ویژه از دوره های هفتم تا یازدهم مجلس شورای اسلامی داشته باشد، الان هم یکی از اعضای هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی است.

در خدمت جناب آقای دکتر مجمد حسین فرهنگی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی و نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر هستیم. سلام و خیلی خوش آمدید.

بسم الله الرحمن الرحیم. بنده هم خدمت شما و همکاران عزیز شما که زحمت می کشند و عموم مردم ایران و مردم آذربایجان سلام عرض می کنم.

چه خبر؟ از مجلس چه خبر است؟ چند تن از نمایندگان مجلس هم کرونایی شدند.

چون نمایندگان مرتب در تماس با اقشار مختلف مردم هستند و به سراسر کشور سفر می کنند و رفت و آمد دارند بیشتر در معرض هستند.

مجلس اوضاع و شرایط کرونایی را چطور می بیند؟ ستاد ملی کرونا که تشکیل می شود، جلسات شنبه به شنبه برگزار می شود، خیلی ها فرض می کردند در یکی دو هفته اخیر شاهد تعطیلی باشیم ولی این اتفاق نیفتاد. به طور خاص مجلس کمیته ای گذاشته یا به کمیسیون بهداشت بررسی و رصد کارها را واگذار کرده و تحلیل چیست؟

عمدتاً با کمیسیون بهداشت و درمان است، هر چند در جلسات مثل مشترک روسای کمیسیون ها و هیئت رئیسه و خود هیئت رئیسه درباره این موضوعات بحث می شود اما مستحضر هستید در ستاد از مجلس حضور ندارند.

یعنی نماینده ای از مجلس نیست؟

بله نیست، توصیه ها و پیشنهاداتی که می شود همیشه مورد توجه قرار نمی گیرد. به نظر شخص من، دسترسی مردم به اقلامی که مورد نیاز است مناسب نیست. در برخی از برنامه های صداوسیما هم عنوان کردم هر نهادی مسئولیت دارد مسئول باشد که موقع ورود مردم به آن جمع دستور العمل ها و مناسبات و ملاحظات بهداشتی را رعایت کند و زمینه آن را ایجاد کند مثلاً کسی که سوار مترو می شود ماسک ندارد همان ورودی مترو شهرداری می تواند تمهید کند و بخاطر شرایط در اختیار مردم قرار دهد.

این که چقدر سوار شوند و به چه نحوی اداره شود که فاصله ها تا حدودی حفظ شود باید شهرداری مسئولیت بپذیرد. همان طور سایرین. مثلا درباره پارک ها و فضاهایی که مردم حضور پیدا می کنند هر کدام متصدی و مسئولی دارد که مسئولیت دارند. می توان این‌ها را تقسیم کرد و هر جایی که کم آوردند بسیج و هلال احمر کاملاً استعداد و قابلیت و آمادگی دارد که این‌ها را پوشش دهد.

در مورد این که کسی از مجلس عضو ستاد باشد صحبتی شده است؟

بارها تذکر داده شده، صحبت کردند. رئیس مجلس در چندین مورد پیگیری کرده است. نمی دانم مسئله چیست.

خیلی ها بخاطر مشکلات اقتصادی که دارند، مثلاً کاسب می گوید تعطیل می کنم ولی باید فکری برای کرایه سرماه کنم یا بعد از مدت های طولانی بود که ادارات را یک دوم کردند و قرار است از شنبه برخی از ادارات را یک سوم کنند. اینها قدری با تاخیر انجام می شود و شخص وزیر بهداشت هم در چند جلسه ای از این روال و از سرعت تصمیم گیری ها راضی نبود. این را بالاخره باید یک جایی تنظیم کند و به نظر من قوه نظارت می تواند موثر باشد.

البته فرمایش شما صحیح است و به هر دو بعد مسئله اشاره کردید. از یک سو ملاحظات بهداشتی است و از طرف دیگر بحث معیشت است و نمی توان نادیده گرفت. به علت این که دولت در تعطیلی مطلق احتیاط می کند، دلیل همین است که عده ای مستاصل می شوند هر چند معتقد هستیم که دولت ابزار کافی را در اختیار دارد که تصمیم بگیرد و بگوید به همه کسانی که یارانه بگیر هستند مساعدت برای دو هفته می کنیم که مردم در خانه بمانند.

رابطه مجلس و دولت را در این مدت چطور می بینید؟

برداشت من این است که از طرف مجلس واقعاً مشکلی وجود ندارد یعنی دولت نشان بدهد یک موضوع معیشتی و یک مربوط به کرونا با هر موضوع دیگری که ابتلائات عمومی جامعه است را اقدام کرده و مجلس کوتاهی کرده است. در خصوص بورس موضوعی آوردند که ظرف یک هفته ما را این را تصویب کردیم و شورا هم تصویب کرد و قانون شد. سرعت عمل از این بیشتر!

حتی نماینده بانک مرکزی هم بسیار بد صحبت کرد. هر جمع دیگری بود بخاطر همان صحبت ها رای منفی می داد. گفتند اگر شما تصویب نکنید سران قوا می بریم و مصوبه می گیریم. این امر مجلس را تحریک می کند ولی نماینده ها به این صحبت اعتنایی نکردند. عکس این را نمی بینیم. این که مردم در موضوع تامین مواد غذایی، کالاهای ضروری و اساسی مشکل دارند و باید تمهیدی برای این اندیشید.

نماینده های مردم در کمیسیون ها موضوعات را می پذیرند و بعد معاونی از دولت مصاحبه می کند و می گوید ما قبول نداریم و همانند طرحی که به شورای نگهبان رفت و دوباره بازمی گردد و منابع را تغییر می دهیم و اصلاحاتی در صحن شد و به نظر منلازم نبود، مردم مخالف صحبت کردند هدف ما این است مردمی که دسترسی به گوشت و اقلام پروتئینی ندارند و بخاطر مسائل گرانی ها و تورم با یک وسیله راحتی کارت بکشند و اقلام را دریافت کنند.

دولت اصل این موضوع را هم قبول ندارد. می گوید کالا نباشد و اگر می خواهید پول پرداخت کنید. اگر پول پرداخت کنیم همان تورم می شود. این پول هم اندازه یکی دو گوشت هم نمی شود. مجبور شدند در کمیسیون برنامه و بودجه معطوف به کسانی کنند که یارانه معیشتی دریافت می کنند. اخبار دقیق داریم افراد زیادی این پول ها را دریافت می کنند که مستحق آن نیستند و افراد زیادی هم نیاز به این مساعدت ها دارند و در لیست این افراد نیستند.

اگر ایراد برای شورای نگهبان برطرف شود و محدود به کالاهای ضروری شود شورا این را تائید خواهد کرد؟

اعلام شده است که اگر منابع قابل اعتماد باشد و اصلاحات لازم انجام شود تائید می کنیم.  

تجربه شما می گوید این منابع قابل احصاء است؟

به نظر من قابل حل است و مشکل با این هم حل نمی شود. مشکل اجرا از دولت است.

این که قانون شود دولت گفته من این را اجرا می کنم یا از الان گفته اجرا نمی کنم؟

یک موضوع کلی خدمت شما بیان کنم، در زمانی که جنگ داشتیم، تحریم هم داشتیم و درآمدی هم نداشتیم این کار را در سطح کشور انجام می دادیم. با آن امکانات در آن زمان بدون کارت الکترونیکی و بدون امکانات فعلی این کار انجام می شد. دولت احساس می کند خوب نیست. بحث زیبا بودن نیست، ما در شرایط خاصی هستیم، از یک سو کرونا و از سوی دیگر فشارهای اقتصادی است. باید این کار انجام شود.

ابزار این کار هم وجود دارد. کارت الکترونیکی را دارند و براحتی شارژ می کنند و این اعتبار دارد و اراده این امر باشد، کاملاً اجرائی و عملیاتی است. اتفاقاً حسن ختام زیبایی برای دولت است. موضوعات حاشیه ای هم داریم. بحث جهیزیه خانواده هایی که می خواهند تشکیل شود. از نظر من این مشکل ساز شده است. یکی از مسائل جدی خانواده ها که در معرض تشکیل خانواده و اقلام آن است.

اگر سوبسید می دهند عالی است و اعلام کنند کسانی که ثبت احوال ازدواج آنها را ثبت کرده است می توانند فلان فروشگاه ها در سراسر کشور بروند و کد آنها اعلام می شود و با آن کد وارد می شوند و کارت الکترونیکی اگر دارند شارژ می شود و با یارانه اقلام خود را خریداری می کنند. هیچ یک را نتوانند انجام دهند لااقل می توانند بگویند از قیمت کارخانه به آنها برای این زوج ها می دهیم.

قبول هم داریم شرایط سختی است ولی باید این تعامل شکل گیرد.مثلاً می گویند البته من نمی خواهم رسمیت بدهم، اما گفته می شود آقای رئیس جمهور به صحن مجلس نمی آید.

این حرکات قشنگ نیست. آقای رئیس جمهور به همین عنوان بین مردم هم نمی روند. بقیه می روند ایشان نمی روند، این را باید از خودشان سوال کرد و در این زمینه نه له و نه علیه ایشان در این زمینه ها صحبتی نمی کنم.

باید از این سو که دولت را دیدیم، از سوی دیگر مجلس را هم ببینیم. مثلاً قصه ای که درباره آقای ظریف و حضور ایشان در مجلس اتفاق افتاد یا عدم رای اعتماد به آقای مدرس خیابانی که یکسری انتقادات را بهمراه داشت حتی گزینه بعدی را مجلس بیشتر موضع داشت و به آن رای داد. فکر نمی کنید این عملکردها در این روابط اثر گذاشت؟

نه، چون قبل از این هم، این وضع بود. یعنی قبل از این اتفاقات. این صحنه ای هم که یکی دو نماینده موضعی می گیرند و رفتاری می کنند که مورد پسند نیست، نمی توان به عموم مجلس تعمیم داد. بین تعامل و رویارویی و مخالفت و دشمنی باید مسیر قانونی را مبنا قرار دهیم.

مسیر قانونی این است که دولت حق دارد معرفی کند و مجلس هم حق دارد بپذیرد با نپذیرد. در مورد ایشان هم آقای رئیس جمهور نقش بیشتری از مجلس داشت که رای نیاورد. ایشان که یک پیام در همان بحبوحه رای گیری فرستادند و اصرار داشتند اعلام شود و اعلام هم شد.

خودشان اصرار داشت؟

معاون پارلمانی یادداشت فرستاد. یادداشت فرستاد که آقای رئیس جمهور بخاطر کرونا مجلس نیامده است و همه این کسانی که اینجا نشسته اند چه فکری می کنند؟ پس ما آدم نیستیم؟ ما در معرض نیستیم؟ ما مخاطره نداریم؟ فاصله محل صحبت رئیس جمهور با صحن مجلس هم بیش از 20-15 متر است.

در زمان روسای جمهور قبل یک وزیری تقریباً رای بالای 75 درصد داشت. رئیس جمهور وقت در آنجا صحبتی کرد که ایشان رای نیاورد. همه افرادی که رای می دهند و همه افرادی که صحبت می کنند در رای گیری نقش دارند لذا من می گویم نقش خود دولت بیشتر از مجلس بود.

بسیاری مصاحبه کردند و گفتند هم سوال از رئیس جمهور داریم و هم می توانیم استیضاح کنیم ولی از اینها استفاده نمی کنیم و قدری عدم استفاده باعث می شود پاسخگویی وجود نداشته باشد.

واقعاً همین طور است. از جای دیگری جواب سوال شما را بدهم که مردم از شرایط معیشتی و اقتصادی ناراحت هستند یا خیر؟

قطعاً ناراحت هستند.

مردم این ناراحتی را بروز می دهند یا خیر؟ بروز می دهند، نه به شکل اعتراض باشد ولی یک نماینده در جایی صحبت می کند،خارج از موضوع همه کامنت ها و صحبت هایی که مردم می گذارند نشان از ناراحتی مردم دارد. این مسئله را به مجلس تسری دهید، مجلس هم جزو مردم است. وقتی ناراحت هستند طبیعی است موضع هایی داشته باشند.

بخواهیم جمع بندی ٢ یا ٣ جمله ای عنوان کنم ناراحتی مجلس از دولت، بخاطر پای کار نبودن آنها است. ناراحتی از اصل دولت، از شخص مدیران سرکار، از شخص رئیس جمهور نیست.

این پای کار نبودن را احصاء کرده اید؟

هم احصاء کردیم و هم با تمام وجود لمس می کنیم. این که مسائل مبتلا به جامعه مانند در دسترس نبودن مواد پروتئینی برای بیشتر اقشار جامعه است که اگر دولت درست عمل کند می تواند راه حل پیدا کند. بعد مجوز نیاز ندارد و انجام می دهد، مجوز می خواهد،من به شما قول دادم که یک هفته بیشتر طول نخواهد کشید.

لذا این درست است که از عمر دولت چیزی باقی نمانده است، این که سوال و استیضاح هم حق مجلس است درست است. هیچ یک را رد نکردیم.

فضای انتخاباتی را الان چطور می بینید؟ فکر می کنید ما چگونه انتخاباتی را برای ریاست جمهوری بعدی داشته باشیم؟

با تمام وجود احساس می کنم که رئیس جمهور و دولتی فعال و پای کار، باید بیاید. اولویت را به خودکفایی، مردم، برداشتن موانع پیش پای مردم بدهد و اینها را با تجربه ای که اشاره کردید واقعاً شدنی می دانم. مجلس هر گرایشی داشته باشد دنبال این امر می افتد.

انتخابات آمریکا را قبل از این که تمام شود هر چند ماجراهای آن ادامه دارد، چه ارزیابی می کردید؟

آرزو می کردم ترامپ رای نیاورد. یعنی هیج برآوردی از آنجا نداشتیم و نظرسنجی ها هم نزدیک رای ها بود، ولی آقای ترامپ را قاتل و جانی می دانم. تعبیر شهید بزرگوار را داشتم که قمارباز می دانم، من می گویم قاتل است. ایشان جنایتی را مرتکب شد،درباره کسی که بیشتر از ما به خود آنها  خدمت کرد. داعش چه انفجارهایی در آمریکا و اروپا انجام می داد؟ فرض کنید موفق می شدند و قدرت پیدا می کردند، حالا آن که بر ما چه می شد بحث جدایی است. تصمیم بر این بود که برای مشکل ساز شود. شهید سلیمانی آبروی آن‌ها را خرید و آنها را نجات داد. خودشان که کاری نمی توانستند بکنند.

در این فضا که با آمدن احتمالی بایدن، برخی دنبال دوقطبی مذاکره و عدم مذاکره هستند که با آمدن بایدن فضا فرق می کند در صورتی که پرونده کاری بایدن و رفتاری او تقریبا مشخص است. این کشور چه جمهوریخواه و چه دموکرات برای ما تفاوتی نداشته است.

درست است. علت این که من به برجام رای ندادم و رای مخالف دادم، علتش همین جمله بود که خزانه داری آمریکا استثناء است. وقتی خزانه داری امریکا را استثناء می کنید یعنی نظام بانکی امریکا استثناء است، یعنی سلطه ای که بر اقتصاد کشورهای مختلف دارند پابرجا است و آنها هم از همین جا استفاده کردند و همان بساط را علیه ما چیدند.

اما این که ما از همین الان پیش داوری کنیم و صفر و صدی صحبت کنیم درست نیست. اقتضای دیپلماسی این است که به تناسب شرایطی که ایجاد می شود مسئولین کشوری تصمیم بگیرند، اما اجمالاً گذشته را ملاک قرار بدهیم نباید هیچ صحبتی با این‌ها داشته باشیم مگر در آن وضع اتفاقات مثبتی رقم بخورد.

ضمن اینکه یک موضوع مغفول را باید حل کرد که تاکیدی است که بیش از ١٠ سال رهبری درباره تولید، خودکفایی، وابسته نبودن و اقتصاد مقاومتی دارند. اگر این را از روز اول جدی می گرفتیم که این کار را نکردیم، زمینه برای چنین مسائلی فراهم می شود.

برخی رفتارها را انتقاد می کنم، از نگاهی که در بحث خصوصی سازی مدتی راه افتاده است که هم در داخل مجلس، هم قوه قضائیه و هم جاهای دیگر است. کسی باید این را بررسی کند. روزی که واگذار شده با امروز مقایسه شود. مجموعه ای که یک زمانی به ٧ میلیارد واگذار کردند، هیچ کسی حرفی نزد.

تخلف صورت گرفته است؟

من اسم این را تخلف نمی گذارم. مدیری که آنجا را گرفت و مدیریتی که آنجا را در اختیار آنها قرار داد، آن مدیریت این مجموعه را زیانده تر کرد. این افکار که بگوئیم که اهلیت و مدیریت را در انتها می گذاریم، نامه چه زمانی رفت، چه زمانی آمد، پاکت نامه را چه زمانی باز کردند و غیره اصل قرار دهیم و اهلیت را اهمیت ندهیم. یک مورد دیگری را در جریان هستم که به دولت برگرداندند. هر فرد مدیری را پیدا می کنیم که بتواند این را از این وضع بیرون بیاورد نمی پذیرد.

کجا را؟

اگر اسم بیاورم شاید تبعاتی داشته باشد. نمی خواهم آثار اقتصادی منفی دربرداشته باشد. جای مهمی است. مدیر موفق و کارآمدی را شناسایی کردند، از ایشان خواستند و حمایت هم می کردند ولی قبول نکرد و نخواسته خود را به دردسر بیندازد. قانون می گوید عرضه کنید. یکبار عرضه می کنند کسی نمی آید، اعلام می کنند و اطلاعیه می دهند. بار دوم اعلام می کنند کسی نمی آید، بار سوم اعلام می کنند باز هم کسی نمی آید. چرا کسی نمی آید؟ بخاطر همین حرف ها است.

فردا امکانات، سرمایه، توانمندی ها، عمر خود را روی احیای سند از بین رفته می گذارم و بعد من را به زندان می اندازند و مصادره می کنند. حداقل نمی گویند هر چه خرج کردید را بردارید. چرا باید این کار را کنم؟ سرمایه خود را در بازار کاذب می برم، در خارج از کشور می برم. این امر ناامنی ایجاد می کند. با این افکار کشور اداره نمی شود.

بار چهارم این برنده می شود. البته دو نفر بودند که یکی از ابتدا مشخص بود که اهلیت ندارد. معیار دارد. این انجام می شود. خلافی اتفاق نیفتاده است. با رقم های پائین تر از این نمی آیند. کسی اینجا را با 500 میلیارد بدهی نمی گیرد، مگر دیوانه است؟ در حالی که تحریم هستیم و معلوم نیست بتواند موتور بیاورد، قطعه بیاورد و غیره. هواپیماهای آن توپولف بوده و از رده خارج شده اند.

در این ارتباط، دولت را تائید می کنم. دولت که مقاومت می کند تا یک جایی می تواند این کار را انجام دهد و بعد رها می کند و می گوید بیشتر از این نمی توانم. داوری در یکی از موضوعاتی که مورد نظر من است رای دیگری صادر شده بود و نظر دولت بود. بعد فشار وارد شده و رای ١٨٠ درجه تغییر کرده است.

همان که می گویید کسی نمی آید؟

نه، این جای دیگری است. موارد متعددی وجود دارد که در خصوصی سازی ها با سرمایه گذاری، با اهلیت به بهانه های پیش پاافتاده مخالفت می شود و کشور در اینجا آسیب می بیند.

چند درصد از این خصوصی سازی ها آن چیزی است که شما بیان می کنید؟

برخی نااهل بودند و کسی با آنها کاری ندارد. آن بخش ها را از بین بردند و چطور اداره می شود؟ روش منسوخ و از رده خارجِدولتی اداره می شود. یک مورد دیگر را سراغ دارم که فرد این ناشی گری را نکرده است. آنجا را گرفته است. بعد کارگران جدید استخدام نکرده است و برخی بازنشسته شدند کسی جای آنها را پر نکرده است و بقیه را فروخته و زمین را صاف کرده است و استفاده های دیگری می کند. یعنی از بین رفته است. آدمی که موفق است همه می گویند چرا این فرد موفق آنجا را اداره می کند؟ یکی می گوید نامه پس و پیش است.

یعنی درصد نمی توانید بیان کنید؟

به طور کلی در این زمینه موفق نبوده ایم.

تقریباً ۵٠ تا ۶٠ میلیون نفر از مردم در بورس هستند. برای بورس و نظارتی که وجود دارد تا مردم امنیت خاطر داشته باشند مجلس تمهیدی کرده است؟ چون آقای پورابراهیمی که در خدمت ایشان بودیم، گفتند کمیته ای را گذاشتیم و نظارت می کنیم. وضعیت چطور است؟

بیشتر از همه دکتر قالیباف این بحث را جدی پیگیری می کند. بقیه هم کم و بیش کمک می کنند.

بله، ایشان هم گفتند زیرنظر رئیس مجلس است.

بیشتر ایشان است و ایشان مسیر را هم در آن حوزه و هم در برخی حوزه های اقتصادی دیگر درست می رود منتهی این اختیار قوه مقننه نیست. این وظیفه قوه مجریه است. واقعاً وزرا بعضاً با ایشان همکاری می کنند که بعنوان رئیس قوه مقننه است. منتهی به این معنی نیست که دولت می تواند بورس را اداره کند. می گوییم دخالت هایی که دولت کرده، خوب نبوده است.

افراد توانمند و کارآمد را کنار گذاشته است. در همه جای دنیا دچار فراز و نشیب است، دچار نابه سامانی در اثر شرایط اجتماعی و اقتصادی و غیره می شود. لذا سرمایه گذار باید دقت کند و افراد مطلع را مشاور خود قرار دهند. بورس جایی نیست که بتوان بی محابا وارد شد و حتماً هم نتیجه گرفت.

در حال تکمیل…

 

 

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا