ورزشی

اسطوره رئال مادرید و تاریخسازی در مستایا

به گزارش “آلانه”، نام و آوازه آلفردو دی استفانو در تاریخ رئال مادرید بی چون و چرا و بسیار مهم است، اما همچنین این مهاجم آرژانتینی یک شخصیت بزرگ در تاریخ یک باشگاه دیگر در لالیگا نیز به شمار می آید.

 

بسیاری از هواداران لالیگا در سراسر جهان از انتقال جنجالی دی استفانو به فوتبال اروپا در سال 1953 و همچنین نقش آفرینی در کسب پنج قهرمانی در اروپا و هشت عنوان لالیگا در طی 11 فصل حضور در رئال مادرید آگاه هستند و او در داخل و خارج از زمین در این تیم نام مهمی محسوب می شود. اما شاید کمتر کسی بداند دی استفانو در سه دوره مختلف به عنوان سرمربی والنسیا نیز موفقیت های بزرگی کسب کرد و هنوز هم رکورددار بیشترین حضور در لالیگا روی نیمکت این تیم است.

 

 

اولین حضور دی استفانو روی نیمکت والنسیا در لالیگا به یاد ماندنی بود و این اتفاق در روز افتتاحیه فصل 1970-71 در سانتیاگو برنابئو رقم خورد. رئال مادرید در آن دیدار 2-0 پیروز شد و هر دو گل نیز توسط بازیکنی به نام پیری، هم تیمی سابق دی استفانو در برنابئو به ثمر رسید.

 

اما تیم سخت کوش دی استفانو با ستاره های نوظهور از جمله خوان سول و خوزه کلارامونت خیلی زود روند صعودی را طی کرده و در جدول نیز پیش افتادند. والنسیا در ماه ژانویه و در دیدار برگشت موفق شد 1-0 رئال مادرید را مغلوب کرده و در نهایت در پایان فصل اولین عنوان قهرمانی در لالیگا را از سال 1946 جشن گرفته و پس از دریافت فقط 19 گل در 30 بازی با تفاضل گل بالاتر از بارسلونا به این دستاورد دست یافتند.

 

در دو فصل بعدی دی استفانو روی نیمکت والنسیا به فینال کوپا دل ری نیز رسید، اما آنها هر دو بار با نتایج 4-3 به بارسلونا و 2-1 مقابل اتلتیکو مادرید شکست خوردند. البته در نهایت بعد از اینکه والنسیا در لالیگا در فصل 74-1973 در رده دهم قرار گرفت، هر دو طرف توافق کردند که زمان تغییر رسیده است.

 

 

با این وجود نام دی استفانو در این باشگاه همچنین حائز اهمیت بود و والنسیا در تابستان سال 1979 بار دیگر خواستار همکاری با او شد. دی استفانو در اولین فصل دوباره به موفقیتی بزرگ دست یافت و تیم او شامل ماریو کمپس، راینر بونهوف و خاویر سوبیراتس با غلبه بر رقبایی چون گلاسکو رنجرز و بارسلونا به فینال جام برندگان جام اروپا صعود کرد.

 

فینال در مقابل آرسنال در استادیوم هیسل بروکسل بدون گل پایان یافت، اما پس از آنکه کارلوس پریرا ضربات پنالتی ستاره های آرسنال مانند لیام بردی و گراهام ریکس را مهار کرد، والنسیا به عنوان قهرمانی دست یافت. این بار دی استفانو وقتی در اوج بود خودش تصمیم به جدایی گرفت.

 

 

آخرین دوره بازگشت به والنسیا در فصل 1985-86 رقم خورد. زمانی که او برای نجات تیمی که سقوط کرده بود وارد عمل شد. دی استفانو برای بازسازی یک تیم جدید بازیکنان جوانی چون کیکه سانچس فلورس، فرانسیسکو ژینر و سالوادوره “وورو”گونزالس را جذب کرده و دوباره والنسیا را به لالیگا آورد.

 

دی استفانو در سال 2014 در سن 88 سالگی درگذشت و این کارنامه موید آن است که نام او در تاریخ هر دو باشگاه رئال مادرید و والنسیا ماندگار است. والنسیا عصر یکشنبه مادرید در مستایا میزبان رئال مادرید است و بازی برگشت در ماه فوریه و در محل تمرین رئال مادرید که به یاد دی استفانو نامگذاری شده برگزار خواهد شد.

 

محتوای اختصاصی ورزش‌سه با همکاری رسمی لالیگا laliga
This Content Is Provided By Laliga In Partnership With Varzesh3

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا